تصمیم به بازگشایی اینترنت در دل بحران، آن هم بدون پیوست رسانهای، نه یک گشایش، که گشودن جنگهای رسانهای و روانی در جامعه است و در شرایطی که جامعه درگیر بحرانهای همزمان اقتصادی و رسانهای است، تصمیم به بازگشایی گسترده اینترنت بدون آمادهسازی زیرساختهای فرهنگی و آموزشی، بار دیگر بحث نقش سواد رسانهای در امنیت روانی جامعه را به صدر توجهها آورده است....
حادثه مباهله از درخشانترین صفحات تاریخ اسلام به شمار میرود؛ رویدادی که نه تنها حقانیت پیامبر اکرم(ص) را اثبات کرد، بلکه جایگاه رفیع اهلبیت(ع) را به عنوان نزدیکترین و پاکترین انسانها به رسول خدا(ص) آشکار ساخت.
موزه مردمشناسی رامسر که سالها در مجموعه کاخموزه شهدای رامسر فعالیت میکرد، تنها فضایی بود که بهصورت مستقیم فرهنگ، سبک زندگی و هویت بومی مردم رامسر را روایت میکرد، موضوعی که در میان دیگر موزههای این مجموعه نمونه مشابهی ندارد.
نود و نه شب از حماسهای گذشته است که هر شب آن، برگ تازهای بر دفتر وفاداری مردم افزوده و اکنون در آستانه شب صدم، «حضور» دیگر یک رویداد مقطعی نیست؛ به نبضی ماندگار در کالبد جامعه تبدیل شده است.
امام موسی کاظم(ع)، هفتمین پیشوای شیعیان، در یکی از حساسترین دورههای تاریخ اسلام، با وجود فشارها و محدودیتهای گسترده حکومت عباسی، پرچم هدایت و ترویج معارف اسلامی را برافراشته نگه داشت. شخصیتی که به واسطه علم، عبادت، بردباری و بخشندگی، جایگاهی ویژه در میان مسلمانان یافت و امروز حرم مطهرش در کاظمین، مأمن دلهای عاشقان اهلبیت(ع) است.
ولادت امام موسی کاظم (ع) تنها یک شادیِ تقویمی نیست، بلکه طلیعه دورانِ حساسِ هدایت در عصرِ ریاکاریِ عباسیان است؛ عصری که ایشان با «سکوتِ استراتژیک»، شبکهسازیِ زیرپوستیِ وکالت و انسانسازی در دل زندان، مکتب اهلبیت را از فروپاشی نجات داد و ثابت کرد «بقایِ آگاهانه» بر «برخاستنِ بیمحاسبه» مقدم است.
تاریخ، نه مجموعهای از حوادث پراکنده، بلکه یک «پیوستگیِ ساختاری» است. تلاقیِ ایام غدیر با سالگرد ارتحال معمار کبیر انقلاب و استمرار تجمعات خونخواهی در شب نود و پنجم، فراتر از یک همزمانی تقویمی، نشاندهنده یک «پویاییِ قدرت» در اندیشه شیعی است.
در تاریخ اسلام، برخی مناسبتها صرفاً یادآور یک رخداد نیستند، بلکه حامل یک منطق و یک مسیرند؛ مسیری که از «حجّةالوداع» آغاز میشود و در «غدیر خم» به نقطهای روشن از تبیین مفهوم ولایت میرسد.
روز عرفه، لحظهای است که زمان در هیاهوی خود آرام میگیرد و دل، از ازدحام خواستنها عبور میکند؛ آنگاه انسان در سکوتی روشن، نه در پی گفتن، که در جستوجوی بودن، به آستانهای میرسد که در آن اشک، زبانِ فهم میشود و حضور، معنای تازهای از دعا را میگشاید.
در تقویم روحانی انسان، روزهایی هست که زمان در آنها مکث میکند تا جان، فرصتی برای بازگشت بیابد. «روز عرفه» نه یک مناسبتِ صرفاً مذهبی، بلکه میدانِ شناخت و تجربهی بازگشت از غفلتِ دنیوی به سوی حقیقتِ لایتناهی است؛ روزی که ریشه در «معرفت» دارد و مرزهای خالق و مخلوق را با کلماتِ عاشقانه، کمرنگ میکند.
امروز معادلات منطقه چنان به سود جمهوری اسلامی تغییر کرده که حتی غربیها ناچار از احترام به اقتدار ایراناند. وعده «نزدیکی به قله» و هشدار «سیلی سخت» رهبر شهید، نه فقط پیشبینی که نقشه راهی بود که دشمن را وادار به عقبنشینی و اعتراف غیرمستقیم به شکست خود کرده است.
یکم خردادماه، روز بهرهوری و بهینهسازی مصرف، فراخوانی جدی برای بازنگری در رفتارهای فردی و جمعی است؛ چراکه در جهان امروز، مصرفگرایی بیضابطه، خط بطلانی بر توسعه پایدار کشور کشیده است.
دشمن با تکیه بر فتنه دی و نارضایتیها، جنگ رمضان را پایان جمهوری اسلامی پنداشت، اما ۸۰ شب حضور باشکوه مردم، محاسباتش را در هم کوبید و ثابت کرد ایران خط قرمز همه ماست.
بیش از هشتاد شب اعتراضات پیوسته در شهرهای ایران (از آمل تا اهواز)، با شعارهایی مانند بیعت، خونخواهی و ضداستکبار، فراتر از یک تجمع زودگذر است. این پدیده آیینی برای بازتولید هویت جمعی، تداوم حافظه انقلابی و تخلیه هیجانی همراه با عاملیت نمادین در سطح ملی به شمار میرود.
روز ارتباطات و روابط عمومی، فرصتی مغتنم برای تأمل در این حقیقتِ ژرف و در عین حال ساده است: در جهانی که هر روز با سیلی از اطلاعات مواجهیم، مرزِ میان «پیام فرستادن» و «ارتباط برقرار کردن» را تنها کسانی درمی یابند که هنرِ شنیدن، همدلی و اعتمادسازی را سرلوحهٔ کار خویش قرار دادهاند.
رفتن رئیسجمهور آمریکا از پکن، در حالی که همان ناکامی را چون سایه دنبال خود میکشد، یعنی طلیعه این حقیقت تلخ برای غرب: دیگر نمیتوان با نسخههای دیروز، تبهای امروز جهان را نواخت.
پس از هفتاد و چهار شب انتظار در خلوت بیماری، شبی که زمین بوی باران میداد و آسمان آماده نزول فرشتگان بود، مادر بیمارم با چشمانی آکنده از اشک و اشتیاق، پای در میدان ۱۷ شهریور آمل نهاد.
