تاریخ انتشارپنجشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۰ - ۰۰:۲۴
کد مطلب : ۴۵۳۵۹۶
آنچنان والا و بی نظیر است که خالق جایگاه اعلای خود را بر او نام می‌نهد و او را در بلندترین قله عشق هستی جای می‌دهد، او را علی نشانه اعلا نامید.
۰
plusresetminus
تمام عشق یعنی علی؛ غدیر یعنی نبی و علی
به گزارش بلاغ؛ غدیر را خداوند موعد و موقفی قرار داد تا محصول همه خلقت و گواه عظمت خالق را برای نخستین بار در پهنه خلقت با عنوان "امامت" در پیوست "نبوت"، رونمایی کند.

خداوند او را تالی و مکتب امامت او را، مکمل دین پیامبر خاتم(ص) قرار داد و به رسول اعظم خود فرمود که اگر "امامت" و "امام اول" او را اعلام و آشکار نکند، ابلاغ رسالت در کامل کردن نبوت پایانی را انجام نداده است.

خداوند با اظهار این نکته که: "پیامبرش را از گزند نفاق و تفرقه کج اندیشان، مراقبت و محافظت خواهد کرد"، پرده از این حقیقت برمی‌دارد که عده‌ای حتی در مقابل این مکتب حیات بخش و کمال آفرین امامت ایستادگی و موضع خصمانه خواهند گرفت، لیکن رسولان و موحدان نباید خوف و ترسی به خود راه دهند و مصمم و با اراده پولادین در پیشبرد ماموریت الهی خود استوار و نستوه بایستند و به خداوند توکل کنند، که بهترین و مطمئن‌ترین تکیه گاه است.

علی علیه السلام، از خردسالی تحت تکفل پیامبر خاتم(ص) قرار گرفت و در خلوت‌های غار "حرا"، تنها همراه و همدم آخرین سفیر الهی بود. اولین ایمان آورنده به اسلام و تنها مجاهدی است که بیشترین فداکاری و جهاد را در راه خداوند و نصرت پیامبر او انجام داد.

حاضر شد برای حفظ جان پیامبر در لیله المبیت بجای رسول الله(ص) قرار گیرد و طعم چهل شمشیر آخته را بجان بخرد تا مراد او جان سالم از محاصره مردان جنگجوی چهل قبیله هم‌پیمان بدر برد.

او از سوی خداوند برای تنها دختر معصومه نبی مکرم اسلام(ص)، به عنوان همسر انتخاب شد؛ چراکه خداوند غیر او کسی را در طراز همسری صدیق طاهره ندانست.

او، تنها امین اسرار نبوت خاتم الانبیا(ص)، بود و هیچ از آن آخرین سفیر نبوت شنیده نشد چیزی غیر از جلالت و عظمت علی علیه السلام به زبان جاری ساخته باشد.

با عمری از پاکی، اخلاص، تلاش شبانه روزی برای گسترش و تعمیق اسلام، زهد و ورع بی‌نظیر، خداوند برای جاودانگی دین پیامبر خاتم(ص)، حضرت علی علیه السلام را به عنوان پرچمدار و زعیم امامت(امام) منصوب نمود و روز مبارک و مبارکترین روز(غدیر) را به ابلاغ این انتصاب بزرگ اختصاص داد.

نبی مکرم اسلام(ص) او را "امیرالمومنین" و "یعسوب الدین"، "مولی الموالی"، "اسدالله الغالب"و...، نامید.

جان جانان هستی(نبی خاتم)،  خلقت خود  با او را، از "نور واحد"، خود و او را "پدر امت"، او و پیروان علی علیه السلام را "شیعه" ذکر کرد و فرمود: " علی و شیعته هم الفائزون".

اصالت اسلام به ولایت و امامت است. در طول تاریخ، جریان امامت توانست با جریان‌های معاند و منافق و تهاجمات سبعانه و فتنه‌گر مقابله کند و رسالت و غایات اسلام محمدی(ص) را با فرهنگ علوی، که همان فرهنگ اهلبیت عصمت و طهارت است، صیانت نماید.
 
بر اساس شهادت متون بجامانده از روسای مذاهب چهارگانه اهل سنت، شیعه کمال بخش معارف و سیره نبوی و بدون نقص ترین مکتب اسلام است.

اگر بررسی تاریخ ۱۴۰۰ ساله اسلام بویژه بعد ارتحال نبی گرامی اسلام برای عموم مشکل باشد، نگاهی به انقلاب اسلامی ملت بزرگ ایران، حقیقت کارآمدی اندیشه دینی و سیاسی و اجتماعی شیعه را با موضوع "ولایت فقیه"' که در اندیشه شیعه بمانند "ولایت نبی و علی" صلوات الله علیهم اجمعین است، را به اثبات می‌رساند و مخالفت حکام مرتجع منطقه و سران وابسته کشورهای اسلامی با انقلاب اسلامی به بهانه شیعه و سنی، نمایشگر نقص اسلام بدون ولایت و امامت می‌باشد.

وقتی اسلام و کتاب جاودان این دین و معجزه پیامبر اسلام (قرآن مجید) بدون مفسران امین آن، یعنی امامان معصوم صلوات‌الله علیهم اجمعین، بخواهد جوامع مسلمین را اداره کند، نتیجه تفسیر غیرمعصوم می‌شود حکومت‌هایی همچون: وهابیت، طالبان، داعش، جبهه‌النصره و....

جهان اسلام، با وجود قرآن مجید به عنوان منشور هدایت و نسخه همه دردهای بشر، نیازمند مفسران آسمانی و معصوم است. عالمانی که در مکتب اهلبیت پیامبر(ص) تربیت شده و بر مبنای اندیشه این معصومین در جهت انطباق مسائل مستحدثه با مبانی قرآنی به اجتهاد می‌پردازند، باید اساس شکل‌گیر‌ی حکومت اسلامی شوند تا از بروز فجایعی همچون وهابیت و داعش جلوگیری بعمل آید.

ملت بزرگ ایران با عمق وجود مفتخر است که از مکتب اهلبیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام پیروی می‌کند و سعی تمامش بر انطباق ابعاد مختلف زندگی‌اش با سبک و سیره امامان معصوم صلوات‌الله علیهم احمعین است.

در اینجا مناسب است توصیف علی علیه‌السلام را از زبا ن غیر شیعه مرور کنیم. تنها به یک مورد اشاره می‌شود چراکه، خوشتر آن باشد که سر دلبران ** گفته آید در حدیث دیگران‌‌.
ابن ابی الحدید (عالم سنی مذهب و معتزلی قرن هفتم هجری) در ذکر فضایل بیکران مولای متقیان علی(ع) می‌نویسد: "چه بگویم در وصف انسانی که دشمنانش به فضیلت او اعتراف کرده و قدرت انکار مناقب و پوشیدن فضایل او برایشان نیست. امویان سلطه خود را بر شرق و غرب جهان گسترانیدند و به هر روش ممکن سعی در خاموش کردن پرتو جمال علی علیه‌السلام نمودند؛ چهره او را تحریف کردند، به دروغ بر او عیوب و زشتی‌های متعدد نهادند، بر همه منبرها او را لعن کردند، ستایش‌گرانش را به زندان افکندند و به قتل رسانیدند و از نقل روایات فضایلش جلوگیری کردند، حتی از گذاردن نام علی بر کودکان ممانعت نمودند. با این حال رفتارشان جز بر علو مقام و برتری آن حضرت نیفزود؛ همچون مشک و عبیر که هر چه پوشیده‌تر شود شمیم دل انگیزش بیش از پیش پراکنده گردد.
چه بگویم در‌باره رادمردی که سرچشمه فضایل است. هر فرقه‌ای به او منتهی می‌شود و هر طایفه‌ای خود را به او منسوب می‌کند. او سرآمد همه فضیلت‌ها و پیشتاز میدان شرافت و طلایه‌دار عرصه‌گاه کمالات است. هر که در هر صفت نیکی درخشیده، پرتوش را از او ستانده، از او پیروی کرده و بر قدمگاه او گام نهاده است.
عید مسعود غدیر، عید ولایت و امامت بر شما دوستدار و پیرو راه و روش امام علی علیه‌السلام مبارک باد.
محمد فاطمی
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

پربيننده ترين