جماعتِ ولایت با همراهیِ محض معنا می‌یابد

 

وی در ابتدا با تشبیهی زیبا از نماز جماعت، مفهوم «ملازم» را تبیین کرد و گفت: همانگونه که در نماز جماعت، کسی که از امام جماعت جلو بزند یا در رکوع و سجده از او عقب بماند، نمازش فرادا شده و از جماعت خارج می‌گردد، در عرصه ولایت‌پذیری نیز تنها کسانی در مسیر صحیح قرار دارند که کاملاً تابع و هماهنگ با حرکت ولی باشند.

مسئول بسیج دانشجویی مازندران  افزود: ملازم واقعی کسی است که پس از تشخیص نظر ولی، هرچند با انفاق و گذشت از نظر شخصی خود، تسلیم محض شده و در مسیر تعیین‌شده گام بردارد؛ حتی اگر در ابتدا نظر دیگری داشته باشد، اما زمانی که به خطا بودن آن پی برد، بدون لجاجت به صف ملازمان باز می‌شود.

 

سادات کرمی با اشاره به سه‌گانه تاریخی مطرح‌شده از سوی امام سجاد(ع)، گروه اول را «متقدّمین» معرفی کرد که جلوتر از ولی حرکت کرده و همانند تیری که از کمان خارج می‌شود، از دین خارج می‌گردند. گروه دوم «متأخّرین» هستند که از ولی عقب می‌مانند و در صحنه‌های حساس حضور ندارند و گروه سوم، «ملازمان»ی هستند که همواره با ولی همراهند و مسیر خود را با ایشان تنظیم می‌کنند.

 

 

وی با استناد به وقایع صدر اسلام، سه نمونه بارز از متقدّمین مارق را برشمرد و گفت: نخستین نمونه، مالک بن حبیب ربوعی است که از شمشیرزنان و سپاهیان وفادار امام علی (ع) بود و در جنگ‌های صفین و جمل حضور داشت، اما در جریان بازگشت امام از جنگ جمل، هنگامی که امام (ع) با تشر و انذار، کسانی را که همراهی نکرده بودند سرزنش فرمود، مالک به امام اعتراض کرد و گفت که مجازات را کم می‌داند و قتل غایبان از جنگ را واجب می‌شمارد. امام (ع) به او فرمود: «از حد خود تجاوز کردی» اما مالک با وجود شنیدن نظر امام، بر موضع تند خود پافشاری کرد و این لجاجت، او را در زمره متقدّمین قرار داد، هرچند در جنگ‌های بعدی نیز حضور داشت.

 

مسئول بسیج دانشجویی مازندران  عنوان داشت: دومین نمونه تاریخی، ابوموسی اشعری است که معمولاً به ساده‌لوحی شناخته می‌شود، اما کرمی با اشاره به اسناد تاریخی، او را فردی با نفاق درونی توصیف کرد و گفت: ابوموسی که والی کوفه بود و بعدها عزل شد، در جنگ صفین به عنوان داور از سوی سپاه علی(ع) انتخاب گردید، اما با وجود هشدارهای مکرر امام(ع) مبنی بر پایبندی به اصول مشخص، تحت تأثیر عمروعاص قرار گرفت و در حکمیت، برخلاف توافق اولیه، علی(ع) را از خلافت عزل و معاویه را نصب کرد. جالب آنکه ابوموسی پس از بازگشت و فهمیدن اشتباه خود، حتی یک جمله عذرخواهی نگفت و با سکوت خود، زمینه‌ساز جنگ خوارج علیه علی(ع) شد؛ تا جایی که امام(ع) در قنوت نماز خود، او را همراه با ابوسفیان و دیگران نفرین می‌کرد.

 

سادات کرمی اظهار کرد: سومین نمونه، جریر بن عبدالله بجلی، استاندار همدان در زمان خلیفه سوم بود که پس از روی کار آمدن امام علی(ع)، با ایشان بیعت کرد و به عنوان فردی صالح شناخته می‌شد. اما هنگامی که امام(ع) حکم عزل معاویه را صادر کرد، جریر داوطلب شد تا به عنوان نماینده امام، با معاویه مذاکره کند و او را به بیعت با علی(ع) ترغیب نماید. امام(ع) با وجود آگاهی از نیرنگ معاویه، به دلیل اصرار خواص و مردم کوفه، به جریر اجازه مذاکره داد. جریر ماه‌ها در شام ماند و معاویه با حیله و نیرنگ، او را سرگرم کرد و در این مدت، تمام شام را علیه علی(ع) بسیج کرد. هنگامی که جریر بازگشت و فهمید فریب خورده است، به جای عذرخواهی، سپاه معاویه را بزرگ جلوه داد و امام(ع) را می‌ترساند. مالک اشتر به او تشر زد و امام(ع) نیز خانه‌اش را خراب کرد، زیرا او با وجود فهمیدن اشتباه، نه تنها به نظر امام برنگشت، بلکه با لجاجت خود، خسارت جبران‌ناپذیری به سپاه علی(ع) وارد ساخت.

 

ولایتمداری در تاریخ معاصر انقلاب اسلامی

وی با انتقال بحث به تاریخ معاصر، سه نمونه از ملازمان واقعی ولی را در انقلاب اسلامی برشمرد و گفت: نخستین و والاترین نمونه، رهبر شهید انقلاب حضرت آیت‌الله سید علی خامنه‌ای (رضوان‌الله‌تعالی‌علیه) است که در دوران ریاست جمهوری خود، با وجود اختلاف نظر جدی با نخست‌وزیر وقت (میرحسین موسوی) در ابعاد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی، به دلیل اصرار برخی خواص و نمایندگان مجلس و خبرگان، هشت سال تمام تحمل کرد و هرگز یک جمله اعتراض به امام(ره) نگفت. رهبر شهید انقلاب در آن دوران فرمود: «من تابع امام هستم» و این نشان داد که ملازم واقعی، حتی اگر از ابتدا نظر ولی را نداشته باشد، با دیدن مصلحت و تشخیص رهبری، از نظر شخصی خود دست میکشد.

 

مسئول بسیج دانشجویی مازندران  افزود: دومین نمونه، آيت‌الله طالقانی است که در ابتدای انقلاب، به عنوان شخصیتی بسیار مقبول و محبوب، با رویکردی مسامحه آمیز با گروهک منافقین برخورد می‌کرد و آنها را قابل هدایت می‌دانست، در حالی که امام(ره) از پاریس، آنها را منحرف معرفی کرده بودند. زمانی که فرزند آیت‌الله طالقانی به اتهام ارتباط با منافقین بازداشت شد، ایشان قهر کرد و از تهران خارج شد. اما امام(ره) با نامه‌ای قاطع به ایشان، تبعات این قهر را برای جامعه و دشمنان متذکر شد و آیت‌الله طالقانی سریعاً به تهران بازگشت و در سخنرانی خود، به شدت علیه منافقین موضعگیری کرد. این بازگشت به موقع، نشان‌دهنده روحیه ملازمت پس از فهم خطا بود.

 

سادات کرمی بیان کرد: سومین نمونه معاصر، شهید علی لاریجانی است که در مسئله برجام، شاید نظر اولیه‌ای متفاوت با رهبری داشت، اما پس از تبیین مواضع رهبر معظم انقلاب، نه تنها به خط ولایت بازگشت، بلکه به عنوان مشاور ارشد ایشان، در توییت‌ها و مواضع خود، همطراز با مجید موسوی در دوران جنگ تحمیلی، از آرمان‌های نظام دفاع کرد. کرمی تأکید کرد: مهم این نیست که نظر شما از ابتدا با ولی یکی باشد؛ مهم این است که پس از فهمیدن اشتباه، با تواضع و انفاق، به مسیر درست بازگردید و لجاجت نورزید.

 

 

وی با اشاره به توافق هسته‌ای و فضای سیاسی کشور، اظهار داشت: ما به این توافق خوشبین نیستیم، زیرا آمریکا مانند هارون‌الرشید احمق نیست که با آزادسازی پول‌ها و رفع تحریم‌ها، دشمن خود را تجهیز کند؛ اما به مسئولین خود اعتماد داریم و می‌دانیم که رهبری به دلایلی، فرصت آزمایش این مسیر را داده‌اند.

 

مسئول بسیج دانشجویی مازندران افزود: اگر این توافق به سرانجام نرسد و نشانه‌های نقض آن هر روز آشکارتر شود، مردم باید ایستادگی کنند و بر اجرای کامل نظر رهبری پافشاری نمایند. ما با دشمنی روبه‌رو هستیم که جنگ با ما، جنگی موجودیتی است؛ یعنی در این نبرد، برنده کسی نیست که امتیاز بیشتری بیاورد، بلکه برنده کسی است که حریف را از میدان به در کند. همانگونه که در بوکس یا ورزشهای رزمی، پیروزی با حذف حریف معنا می‌شود، در جنگ موجودیتی با رژیم صهیونیستی و آمریکا نیز، پایان کار یا شکست دشمن است یا نابودی ما.

 

سادات کرمی با اشاره به بسیج منطقه‌ای دشمنان علیه ایران، گفت: شواهد و قرائن نشان میدهد که دشمن در حال تجهیز خود علیه ماست و ما نیز به فضل الهی، خود را برای مقابله آماده می‌کنیم. این توافق اگرچه از سوی برخی افراد در کوچه و بازار، دلیل بر پایان جنگ و رفع مشکلات معیشتی تلقی می‌شود، اما به یقین خواهند رسید که تنها راه عبور از این تنگناها، غلبه بر دشمن است، نه تکیه بر توافقات شکننده.

 

وی در پایان، با ادای احترام به مقام والای شهدا و با یادآوری آیین باشکوه تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب در  تهران ، قم و عراق، به‌ویژه در شهرهای مقدس نجف و کربلا، چنین دعا کرد: خدایا! به حرمت این شب عزیز، به پاس قدم‌های سوگواران حسینی و به خون پاک شهدا، این دعا را مستجاب فرما که نصرتت را بر کفر و نفاق پیروز گردان، و ما را همواره در کنار امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) ثابت قدم بدار؛ چرا که ما به‌سوی میدان نبرد و جهاد در پروازیم و شعارمان، همان شعار رهبری است.

 

انتهای خبر/