تاریخ انتشارجمعه ۳۰ آبان ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۵
کد مطلب : ۴۴۲۶۹۳
تلاش ها برای تجهیز تاسیسات درمانی در کشورهای فقیر و در حال توسعه نیز درست به اندازه تلاش ها برای ساخت، تولید و توزیع واکسن های جدید اهمیت دارد. چرا که تا ساخت یک واکسن ایمن و موثر، همچنان تست، ردگیری، تجهیزات حفاظتی و در دسترس بودن درمان های کافی برای مبارزه با این همه گیری و نجات جان میلیون ها نفر در سراسر جهان ضرورت خواهد داشت.
۰
plusresetminus

به گزارش بلاغ، امراض مسری به مرزها احترام نمی گذارند. برآورد می شود حدود 3 میلیارد نفر که در کشورهای کم درآمد سراسر آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین زندگی می کنند، تا سال ها بعد از به بازار آمدن واکسن کووید19 احتمالا به آن دسترسی پیدا نخواهند کرد. در کشورهای فقیر بسیاری از اجتماعات فاقد پرسنل درمانی لازم برای تزریق واکسن و نیز ظرفیت حمل و نگهداری مناسب واکسن هایی هستند که لازم است در سرمای بسیار پایین نگهداری شوند.
من به عنوان یک زیست اخلاق شناس که در مورد دسترسی جهانی به داروهای حیاتی مطالعه می کنم، آنچه را که کشورها، بنیاد های ثروتمند و سازمان های بین المللی در ارتباط با این مشکل انجام می دهند  به دقت زیر نظر دارم.
کواکس
«تاسیسات دسترسی جهانی به واکسن های کووید19» یا کواکس گروهی متشکل از 184 کشور است که با سازمان های بین المللی در زمینه امکان پذیر کردن دسترسی ارزان قیمت واکسن های کووید19 پس از عرضه آنها برای مردم سراسر جهان کار می کنند.
کواکس تاکنون توانسته است حدود یک میلیارد و 800 میلیون دلار  از 2 میلیارد دلار هدف گیری شده اولیه خود را برای پوشش دادن هزینه های تولید و توزیع واکسن های کووید19 در سراسر جهان گردآوری کند.
هدف این ابتکار تولید 2 میلیارد دوز واکسن تا پایان سال 2021 است. با این حال بسیاری از کشورهای ثروتمند مشارکت کننده برای اطمینان از اینکه خود آنها دسترسی زودهنگامی به یک واکسن پیدا کنند، در حال کارشکنی در توافقات خود با کواکس هستند.
این موارد از «ناسیونالیسم واکسنی»، این تهدید را در خود دارد که زمینه هایی برای تضعیف کواکس و هر تلاش دیگری برای توزیع برابر واکسن ها و درمان های کووید19 به وجود آید.
چند کشور صنعتی بزرگ- از جمله آمریکا و روسیه-  تصمیم گرفته اند به طور کلی از این توافق بیرون بایستند و به جای این کار، به فکر قرار و مدارهای خود را با شرکت های داروسازی باشند.
یونیسف
این احتمال وجود دارد که توزیع واکسن های کووید19 سخت یا سخت تر از چیزی باشد که دسترسی همگان به آن، تنها با تامین پول آن امکان پذیر شود.
دلیل این بدبینی این است که اکثر واکسن های وعده داده شده مستلزم نگهداری در دمای بسیار سرد دائمی هستند. به خصوص در مناطقی که دسترسی به برق قابل اعتماد نیست یا فاقد برق هستند، اصولا امکانات سلامتی کافی با ظرفیت سردخانه ای لازم وجود ندارد.
در سراسر جهان نزدیک به 3 میلیارد نفر در مناطق فاقد تاسیسات سرمایشی لازم با دمای قابل کنترل برای شرکت در یک کارزار مصون سازی گسترده هستند.  شدت این مشکل بستگی به این خواهد داشت که کدام واکسن ها نهایی می شوند، چون همه واکسن هایی که در مراحل بالینی مختلفی قرار دارند، مستلزم نگهداری در دمای سرد مشخصی نیستند.
نکته دیگر اینکه پرسنل درمانی کافی برای تزریق این واکسن ها وجود ندارد و برای بسیاری از مردم در کشورهای فقیر، سفر کردن برای رسیدن به درمانگاه ها کار بسیار دشواری است.
صندوق کودکان سازمان ملل که یکی از سازمان های تابعه سازمان ملل است و کمک هایی را در اختیار کودکان در سراسر جهان قرار می دهد، پیشتاز طرح های توزیع واکسن ابتکار کواکس است. یونیسف با یک مشارکت دولتی- خصوصی به نام GAVI یا همان «اتحاد جهانی برای واکسن ها و مصون سازی ها»ی پیشین، فناوری سردخانه های تخصصی لازم برای نگهداری واکسن ها در دمای انجماد را برای کشورهای در حال توسعه تامین کرده است.
علاوه بر این یونیسف در نظر دارد 520 میلیون سرنگ را تا پایان سال 2020  و تا یک میلیارد سرنگ را در سال 2021 به همراه 5 میلیون جعبه ایمن مخصوص امحای این سرنگ ها انبار کند.
سازمان ها و بنیادهای بین المللی
چند سازمان بین المللی دیگر نیز در حال کار برای اطمینان از این هستند که مردم در کشورهای کم درآمد  به یک واکسن و همچنین درمان کووید19 دسترسی خواهند داشت.
طبق برنامه ریزی های بانک جهانی در اکتبر 2020 قرار است این بانک 12 میلیارد دلار بودجه فراهم آوری واکسن و به کارگیری آنها در کشورهای دارای درآمد کم و متوسط مثل هند و نیجریه را تامین کند.
از آنجا که کواکس نمی تواند واکسن کافی برای همه ساکنان جهان را فراهم کند، چند بانک توسعه منطقه ای نیز در حال ایفای نقش مهمی در این زمینه هستند. برای مثال در آفریقای زیرصحرا فقط 28 درصد از تاسیسات مراقبت های درمانی به برق قابل اعتماد دسترسی دارند، در نتیجه بانک صادرات- واردات آفریقا 3 میلیون دلار برای کمک به اجتماعات این منطقه جهت تهیه تجهیزات و امکانات لازم اعطا کرده است.
بعلاوه این بانک در حال صحبت با «مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آفریقا» در مورد تخصیص 5 میلیارد دلار برای خریداری واکسن های کووید19 است.
صندوق جهانی نیز 665 میلیون دلار از رقم تقریبی 20 میلیارد دلار لازم برای تامین واکسن تمام ساکنان جهان را تخصیص داده است. «مکانیسم واکنش کووید19» این صندوق زنجیره های تامین را برای توزیع واکسن و به طور کلی سیستم های درمانی بهبود خواهد داد.
سایر سازمان های دارای تجربیات گسترده در زمینه کارزارهای واکسیناسیون نیز پا به میدان گذاشته اند. برای مثال «ابتکار جهانی ریشه کنی فلج اطفال» در حال تامین پرسنل آموزشی خود در انجام نظارت های فلج اطفال، برای آزمایش فاضلاب ها به منظور یافتن ردپای کووید19، توزیع ماسک و ضدعفونی کننده دست و انجام ردگیری های تماس افراد مبتلا هستند. بعد از در دسترس قرار گرفتن یک واکسن نهایی شده، احتمالا این گروه فلج اطفال باز هم می تواند در این کار کمک کند.
بنیادها به خصوص بنیاد بیل و ملیندا گیتس نیز در این زمینه نقش دارند. بنیاد گیتس در حال تشکیل یک تیم همکاری با GAVI و «موسسه سرم هند» برای سرعت دادن به تولید واکسن کووید19 است.
این واکسن در 92 کشور دارای درآمد کم تا متوسط از جمله برزیل، شیلی، سنگاپور و آفریقای جنوبی ها به قیمت بیشتر از 3 دلار در هر دوز فروخته نخواهد شد.
در سال 1999 بنیاد گیتس متعهد به پرداخت 750 میلیون دلار برای راه اندازی GAVI  شد و تا این تاریخ 4 میلیارد دلار به این سازمان داده است. در «نشست واکسن گلوبال 2020» که یک نشست مجازی به میزبانی انگلیس بود، بنیاد گیتس وعده داده است تا 1 میلیارد و 600 میلیون دلار برای واکسینه کردن 300 میلیون کودک در برابر چندین بیماری از جمله کووید 19 بعد از به بازار آمدن واکسن های آن کمک کند.
بنیاد گیتس همچنین در تلاش مشترک با سازمان بهداشت جهانی و چندین سازمان بین المللی دیگر برای پرداخت 100 میلیون تست سریع تشخیص آنتی ژن که در کشورهای کم تا متوسط درآمد در دسترس قرار گرفته – و قیمت آن 5 دلار یا کمتر است- نیز مشارکت کرده است.
به همین ترتیب بسیاری از تلاش های نیکوکارانه دیگر در پیوند با شرکت ها و سازمان های بین المللی در جریان است.
برای مثال «ولکام تراست» یک مشارکت بین بنیاد گیتس و مسترکارد سازمان «تسریع کننده درمان کووید19» را تشکیل داده اند که یک اتحاد تحقیقاتی برای ساخت درمان ها و تست های کووید19 است.
از نگاه من این تلاش ها  نیز درست به اندازه تلاش ها برای ساخت، تولید و توزیع واکسن های جدید اهمیت دارد. چرا که تا ساخت یک واکسن ایمن و موثر، همچنان تست، ردگیری، تجهیزات حفاظتی و درمان های کافی برای مبارزه با این همه گیری و نجات جان میلیون ها نفر در سراسر جهان ضرورت خواهد داشت.
نویسنده: نیکول حسون (Nicole Hassoun) استاد فلسفه در دانشگاه ایالتی نیویورک
منبع: https://b2n.ir/810535

 
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

خود را از رحمت‌های الهی محروم نسازیم
يکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۹ - ۱۹:۱۷
امام، بسیج و جنگ نرم
يکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۹ - ۱۲:۱۷
کلیدی‌ترین عامل در بروز فساد شهرداری‌ها
پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۹ - ۰۰:۰۰