علی طهماسبی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ» اظهار داشت: روزها و لحظههایی در تاریخ یک ملت وجود دارد که با گذر زمان نهتنها از خاطرهها محو نمیشود، بلکه هر بار با معنایی عمیقتر در ذهن و قلب مردم زنده میشود. دوازدهم بهمن ۱۴۰۴، یکی از همان روزها برای جمعی از مردم مازندران بود؛ روزی که در حسینیه امام خمینی (ره)، توفیق دیدار با رهبر معظم انقلاب اسلامی را پیدا کردند؛ دیداری که امروز با مرور حوادث پس از آن، رنگ و بوی آخرین ملاقات با «ماه منیر انقلاب» را به خود گرفته است.
وی که از حاضران در آن دیدار بود، گفت: از همان سحرگاه دوازدهم بهمن ۱۴۰۴. هنوز تاریکی شب بر آسمان سایه انداخته بود که همراه جمعی از مردم ولایتمدار مازندران به سمت حسینیه امام خمینی(ره) حرکت کردیم. ساعتها پشت گیتهای ورودی منتظر ماندیم، اما هیچکدام از سختیها در برابر شوق دیدار یار خراسانی ارزشی نداشت. تنها نگرانی همه ما این بود که مبادا به دلیل شرایط خاص کشور، توفیق حضور حضرت آقا در این دیدار فراهم نشود.
فرمانده پایگاه بعثت شهرستان جویبار افزود: آن لحظه را نمیتوان با واژهها توصیف کرد. ناگهان همه نگاهها به یک سو چرخید. حضرت آقا وارد شدند؛ با همان صلابت همیشگی و چهرهای که برای ما همچون ماه میدرخشید. حسینیه یکپارچه غرق شور شد و شعار «ابالفضل علمدار، خامنهای نگهدار» فضای جلسه را پر کرده بود. احساس میکردم دلهای همه حاضران در یک نقطه به هم پیوند خورده است.
طهماسبی خاطرنشان کرد: کشور هنوز درگیر جنگ روانی دشمنان بود و فضای جامعه ملتهب به نظر میرسید. اما حضرت آقا با آرامشی مثالزدنی فرمودند که اگر حادثهای رخ دهد، این ملت هستند که مبعوث می شوند، به میدان میآیند و کار را تمام میکنند. همانجا با خودم گفتم این مرد چه افقی را میبیند که دیگران از دیدنش ناتوان هستند؟
وی یادآرو شد: امروز که آن سخنان را مرور میکنم، بهتر از همیشه تفاوت نگاه ولیفقیه با تحلیلهای متعارف دنیا را درک میکنم. ایشان به مردم ایمان داشتند و سرمایه اصلی انقلاب را ملت میدانستند؛ همان مردمی که هر زمان لازم بوده، در صحنه حاضر شدهاند.
فرمانده پایگاه بعثت شهرستان جویبار ادامه داد: امروز هر بار تصاویر آن روز را میبینم، احساس میکنم خداوند توفیق وداعی عاشقانه را نصیب ما کرده بود، بیآنکه بدانیم آخرین دیدار است. هنوز چهره نورانی ایشان در ذهنم زنده است و ناخودآگاه میگویم: «پدر خوبم، آقای من، ماه منیر انقلاب...»
طهماسبی در پایان تاکید کرد: در همان دیدار، بیش از هر زمان دیگری به این باور رسیدم که انقلاب اسلامی با مردم زنده است و مردم، صاحبان حقیقی این انقلاب هستند. جملهای که آن روز در حسینیه امام خمینی(ره) بر زبان آوردم، امروز نیز اعتقاد قلبی من است: «انقلاب اسلامی ایران، ما را از مستکبران عالم جدا کرد.» این جمله برای من تنها یک شعار نیست؛ خلاصه تمام احساسی است که از آن آخرین دیدار در قلبم باقی مانده است.
انتهای خبر/