حجتالاسلام شیخی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ» ضمن تبریک ولادت امام حسن عسکری (ع) اظهار داشت: مشهورترین لقب آن حضرت «عسکری» است که به اقامت اجباری ایشان در شهر سامرا اشاره دارد. یازدهمین امام شیعیان در تمام دوران امامتشان تحت مراقبت شدید حکومت عباسی بودند و فعالیتهایشان با محدودیت جدی روبهرو بود.
وی افزود: نسب امام حسن عسکری (ع) با هشت واسطه به حضرت علی (ع) میرسد. ایشان در هشتم ربیعالثانی سال ۲۳۲ هجری قمری در مدینه متولد شدند و در هشتم ربیعالاول سال ۲۶۰ قمری، در ۲۸ سالگی، به دستور معتمد عباسی و بر اثر مسمومیت به شهادت رسیدند. پیکر مطهرشان در کنار پدر بزرگوارشان، امام هادی(ع)، در سامرا به خاک سپرده شد.
این کارشناس مذهبی درباره خانواده امام گفت: در برخی روایات آمده است که امام عسکری(ع) همسری اختیار نکردند و نسل آن حضرت تنها از طریق مادری که کنیز بود و بعدها به عنوان مادر حضرت ولیعصر(عج) شناخته شد، ادامه یافت. نام مادر امام زمان(عج) به دلیل شرایط پنهانکاری و تعدد کنیزان در خانه امام عسکری(ع) در منابع مختلف به گونههای متفاوت ذکر شده است.
شیخی در ادامه به شرایط سیاسی عصر امام اشاره کرد و بیان داشت: امامت امام حسن عسکری(ع) همزمان با خلافت سه تن از عباسیان یعنی معتز، مهتدی و معتمد بود. در آغاز، فشارها کمتر بود، اما بهتدریج بدگمانی خلفا نسبت به امام افزایش یافت و ایشان به زندان افتادند. در این دوران، امام از طریق وکلای خود، شیعیان را سازماندهی و هدایت میکردند.
وی افزود: به دلیل فضای خفقان، امام حتی به پیروان خود سفارش کرده بودند هنگام حضور ایشان در دارالعماره به ایشان سلام نکنند تا شناخته نشوند و جانشان در خطر نیفتد. همین نشان میدهد که بیشتر فعالیتها و ارتباطها از طریق وکلا و نمایندگان صورت میگرفت.
این کارشناس مذهبی ادامه داد: یکی از آموزههای مهم امام عسکری (ع) تأکید بر این بود که زمین هیچگاه از حجت خدا خالی نمیماند. در توقیعات و نامههای ایشان تصریح شده است که اگر امامت دچار انقطاع شود، امور بندگان مختل خواهد شد. این سخنان در واقع آمادهسازی شیعیان برای عصر غیبت بود.
شیخی با اشاره به اعتراضهای مردمی زمان امام گفت: در دوران ایشان قیامهای متعددی شکل گرفت؛ از جمله قیام علی بن زید، قیام عیسی بن جعفر، قیام احمد بن محمد بن عبدالله و قیام صاحبالزنج. هرچند این قیامها سرکوب شدند، اما نشاندهنده نارضایتی مردم و فضای ملتهب جامعه بودند. در چنین شرایطی، نقش امام عسکری(ع) هدایت پنهان و آرام شیعیان به سوی ایمان، صبر و انتظار بود.
وی در پایان خاطرنشان کرد: از میراث علمی امام عسکری (ع)، تفسیری بر قرآن باقی مانده که از کهنترین آثار تفسیری شیعه به شمار میرود. ایشان همواره مردم را به پایبندی به قرآن، صبر در سختیها و ایمان به فرج دعوت میکردند. هرچند امامت ایشان کوتاه بود، اما رسالت بزرگ آمادهسازی شیعیان برای عصر غیبت و استمرار هدایت الهی به دست ایشان تحقق یافت.
انتهای خبر/