به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ» بخش گیلخواران، یکی از بخشهای پرظرفیت شهرستان جویبار، امروز بیش از هر زمان دیگر بهعنوان نماد ترکیب سنت و مدرنیته در توسعه منطقهای مطرح است. این بخش در حالی با روستاها و محلههای متعدد، گستره وسیعی از ظرفیتهای ورزشی، کشاورزی، دامپروری، صنعتی و گردشگری را در خود جای داده که بسیاری از کارشناسان معتقدند میتواند بهعنوان «الگوی توسعه بومی» در شمال کشور معرفی شود.
گیلخواران در کشتی شهرتی ملی و حتی جهانی دارد. از این خطه پهلوانانی برخاستهاند که بر سکوهای جهانی و المپیک افتخارآفرینی کردهاند؛ حسن یزدانی، رضا یزدانی، امیرمحمد یزدانی، امیرحسین فیروزپور و محمد نخودی تنها بخشی از نامهای درخشان این منطقهاند که هر یک با مدالهای آسیایی و جهانی خود، نام جویبار و بهویژه گیلخواران را در تاریخ کشتی ماندگار کردهاند.
علاوه بر کشتی آزاد، ورزش بومی و سنتی «لوچو» نیز در گیلخواران جایگاهی ویژه دارد و سالانه با استقبال گسترده مردمی برگزار میشود. این ظرفیت نهتنها بعد ورزشی، بلکه ظرفیت گردشگری و فرهنگی قابلتوجهی برای معرفی هویت محلی به همراه دارد.
کشاورزی و اقتصاد سبز
کشاورزی همچنان شریان حیاتی اقتصاد گیلخواران است. وجود زمینهای حاصلخیز و شالیزارهای گسترده این منطقه را به قطب تولید برنج و سبزیجات تازه تبدیل کرده است. افزون بر این، استقرار بزرگترین پایانه صادراتی گل و گیاه و محصولات کشاورزی کشور (روماک) در گیلخواران، این بخش را به نقطه اتصال تولیدکنندگان محلی با بازارهای ملی و بینالمللی مبدل ساخته است.
در کنار آن، بزرگترین مزرعه پرورش ماهیان خاویاری کشور در این بخش مستقر است؛ ظرفیتی که نهتنها ارزآوری بالایی دارد، بلکه زمینهساز اشتغال جوانان منطقه نیز شده است.
دامپروری؛ سنتی و صنعتی
اللهبخش تبریزی عضو سابق شورای بخش گیلخواران در گفتگو با
بلاغ اظهار داشت: گیلخواران به لحاظ دامپروری نیز جایگاه برجستهای در مازندران دارد. وجود تعداد بالای دامهای سبک و سنگین در کنار دامداریهای سنتی و واحدهای صنعتی دامپروری باعث شده بخش مهمی از لبنیات و گوشت موردنیاز شهرستان و حتی استان تأمین شود. در سالهای اخیر حرکت به سمت صنعتیسازی و بهکارگیری تجهیزات مدرن در این حوزه، افقهای تازهای برای افزایش بهرهوری و ارتقای کیفیت محصولات گشوده است.
وی ادامه داد: در بعد صنعتی، گیلخواران میزبان شهرک صنعتی کوهیخیل است؛ مجموعهای که واحدهای بزرگ و متعددی در آن مشغول به فعالیت هستند. حضور شرکتهای معتبر و صنایع غذایی، فلزی و خدماتی در این شهرک، علاوه بر اشتغالزایی برای صدها نفر از جوانان منطقه، به ارتقای جایگاه اقتصادی گیلخواران در سطح استان کمک کرده است.
عضو سابق شورای بخش گیلخواران گفت: با وجود این، کارشناسان معتقدند اگر زیرساختهای پشتیبان، ازجمله راههای دسترسی، شبکه برق پایدار و حمایتهای اعتباری تقویت شوند، این شهرک صنعتی میتواند به یکی از قطبهای صنعتی شمال کشور بدل گردد.
گردشگری و ظرفیتهای بکر طبیعی
تبریزی عنوان کرد: گیلخواران علاوه بر ظرفیتهای اقتصادی و ورزشی، در حوزه گردشگری نیز دستکمی از دیگر بخشهای استان ندارد. سواحل بکر و دستنخورده دریای مازندران در امتداد این بخش فرصتی مغفول برای جذب گردشگران داخلی و خارجی است. همچنین برگزاری آیینهای محلی، یادوارههای فرهنگی و مسابقات سنتی لوچو، ظرفیتهای بومگردی و گردشگری فرهنگی را تقویت کرده است.
وی افزود: توسعه اقامتگاههای بومگردی، تبلیغ ساحل بکر و راهاندازی تورهای گردشگری محلی میتواند این بخش را به مقصدی تازه برای مسافران مازندران تبدیل کند.
چالشها و الزامات توسعه
عضو سابق شورای بخش گیلخواران تصریح کرد: با وجود این ظرفیتهای گسترده، گیلخواران همچنان با برخی چالشها مواجه است از جمله: ضعف در برندسازی محصولات کشاورزی و دامی، کمبود زیرساختهای گردشگری در ساحل و مناطق بکر، نیاز به امکانات ورزشی استاندارد برای نسل جدید کشتیگیران و لزوم توسعه راههای دسترسی و خدمات پشتیبان در شهرک صنعتی کوهیخیل.
به گزارش
بلاغ؛ بخش گیلخواران جویبار را میتوان بهحق قطب چندبعدی توسعه نامید؛ جایی که ورزش، کشاورزی، صنعت و گردشگری همگی در کنار هم حضور پررنگی دارند. اگر نگاه جامع و برنامهریزیشدهای برای این ظرفیتها اتخاذ شود، گیلخواران میتواند نهتنها موتور محرک اقتصاد شهرستان جویبار، بلکه الگوی توسعهای برای سراسر استان مازندران باشد.
انتهای خبر/