تاریخ انتشاريکشنبه ۸ تير ۱۳۹۹ - ۱۴:۵۸
کد مطلب : ۴۲۹۵۴۳
شهرستان بابل دارایظرفیت بی‌نظیر نخبگان و صاحب‌نظران است که از نظر فکری، آرمانی و انگیزشی صاحب فکر و سبک در کشور هستند، بابل دارای ظرفیت‌های عمیق و وسیع انسانی است اما چشم‌انتظار گوشه چشم مسئولان تا قدر این فرصت را بدانند، نه اینکه سهم نخبگان و استعدادهای برترش تنها عکسی در گوشه رستورانی و یا مراسم‌های تجلیل و تشکر باشد.
۰
plusresetminus
سهم ناچیز نخبگان از مدیریت کشور، حقیقتی فراموش‌شده!
به گزارش بلاغ، امروزه رقابت فزاینده‌ای  بین کشورها در توسعه تکنولوژی و پیشرفت وجود دارد و انسان به عنوان یکی از چهار رکن این توسعه {انسان، ماشین، سازمان و اطلاعات} ، دارای نقش محوری و بنیادین در دستیابی به پیشرفت و پیروزی در این رقابت است.
                 
از آنجا که هم در  ابداع و ساخت مدرن‌ترین ابزار و ماشین‌آلات و هم در مدیریت و استفاده از آن به نیروی انسانی به ویژه نخبگان نیازمندیم، جایگاه و نقش پررنگ انسان به عنوان سرمایه یک جامعه مشخص می‌شود به گونه‌ای که رشد و توسعه یک  کشور، در گرو استفاده صحیح از سرمایه‌های انسانی است و اگر جامعه‌ای از این مزیت رقابتی به درستی استفاده نکند، نمی‌تواند به اهداف خود دست پیدا کند.
                            
در ادبیات پیشرفت ایران اسلامی نیز، نقش انسان‌ها ممتاز و منحصربه‌فرد است و تمام سیاست‌ها و برنامه‌ها باید در نهایت به دست سرمایه‌های انسانی اجرا شود .
در میان سرمایه‌های انسانی نخبگان تاثیرگذاری بیشتری دارند،  اگرچه این مهم درک و حتی «سند راهبردی کشور در امور نخبگان»  تدوین شده است اما  سال‌ها مدیریت ناکارآمد نشان‌مان داد که بدنه مدیریت کشور از ظرفیت نخبگان استفاده نمی‌کند.
                    
اهمیت توجه و استفاده از این ظرفیت در سخنان مقام معظم رهبری نیز مشهود است، آنجا که فرمودند: « وقتی جوان نخبه ایرانی، در زمینه مهندسی در تراز جهانی عمل می‌کند و در ساخت دستگاه‌های بسیار پیچیده، کارهای بسیار مهمی انجام می‌دهد، طبعاً حضور او در عرصه‌هایی مانند اقتصاد، حقوق و مدیریت و ارایه راه‌حل برای مشکلات اقتصادی و آسیب‌های اجتماعی، موثر و راهگشا خواهد بود.»
                           
این مهم که رهبری در راس نظام آن را مورد تاکید قرار می‌دهد و راهکارهای مختلفی برای استفاده از نخبگان بیان و همواره با این سرمایه‌ها دیدار می‌کنند، اگرچه در سخنرانی برخی مدیران نمود پیدا می‌کند، اما به وقتِ عمل، اصلی است فراموش شده.
                   
استان‌ مازندران با وجود اینکه دوبرابر میانگین کشوری نخبه دارد به ویژه دو شهرستان ساری و بابل، بازهم در دام این فراموشی قرار دارد و سهم نخبگان مازندران در بدنه تصمیم‌گیری کشور بسیار ناچیز است.
                          
اهمیت حضور نخبگان استان به ویژه شهرستان بابل در امور اجرایی و مدیریتی کشور زمانی مشهود است که دریابیم مرکز نوآوری و فناوری استان در بابل است، بیش از ۷۰۰ نخبه عضو بنیاد نخبگان استان مازندران هستند و رئیس این بنیاد، محسن جهان‌شاهی عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل است.
                         
دانشگاهی که با شش هزار دانشجو ظرفیت بالایی برای پرورش استعدادهای نخبگان سطح کشور را دارد، در جدیدترین رتبه‌بندی موثرترین دانشگاه‌های دنیا، برترین دانشگاه ایران شد و در فهرست تایمز عملکردی بهتر از آکسفورد، استنفورد و حتی کمبریج داشت اما این نخبگان برای قرار گرفتن در سبد مدیریتی کشور چیده نمی‌شوند، استعدادهای برتری که موفقیت‌ها و شکوفایی‌شان بارها در رسانه‌ها بازتاب داشته است، نخبگانی که تنها در عرصه علمی معطوف نمی‌شوند، ستارگان هنر و  ورزش و … بابل همواره، نام این شهر را در کشور  با افتخار و قهرمانی همراه کردند.
                      
سال‌ها به غلط، مدیران تنها وعده حضور جوانان و نخبگان را دادند اما به توانمندی همین جوانان اعتمادی نکردند تا لزوم استفاده از ظرفیت جوانان نخبه در عرصه‌های مدیریتی کشور بیش از پیش احساس شود.
               
شاید وقت آن است سردار سعادتی و دکتر کریمی فیروزجایی،این نمایندگان تازه‌نفس مجلس یازدهم به وعده‌ها این بار رنگ عمل ببخشند.

در شرایطی که مازندران رتبه دوم نخبگان کشور را دارد و نقش نخبگان بابلی در این امر محسوس است، این نمایندگان به ویژه علی کریمی‌فیروزجایی با عضویت در هیئت مهم رئیسه باید اکسیر نخبگی را در بدنه مدیریتی کشور تزریق کنند.
                               
اگرچه ساماندهی نخبگان در این خطه شمالی کشور وضعیت امیدوار‌کننده‌تری در مقایسه با سایر استان‌های کشور دارد و در ردیف سوم ساماندهی است، اما سامان‌دهی زمانی معنا می‌یابد که ایده‌ها و ظرفیت نخبگان به صورت عملیاتی مورد استفاده قرار بگیرد.
                                       
نمایندگان جدید بابل می‌توانند با حمایت از نخبگان آن هم در عمل، صدای آنان باشند و در پی راهی که به صورت قانونی سهم مدیریتی نخبگان را افزایش دهند و ایده‌ها و اندیشه‌های نخبگان را به بدنه صنعت و ساختار دولت متصل کنند.
                            
اینکه چرا از ظرفیت و توان فکری نخبگان، جوانان بااستعداد و کارآفرین بابل، که با امکانات یک شهرستان در بالاترین پله‌های افتخارآفرینی و مدارج علمی قرار می‌گیرند، در راستای بهبود شرایط جامعه در همه زمینه‌ها استفاده نمی‌شود سوالی است که باید مسئولان به آن جواب دهند.
                                       
چرا سال‌هاست نگاه غالب، دستگاهی و بخشی است و نخبگان خارج از بدنه ادارات و دستگاه‌ها هیچ‌گاه فرصت عرض‌اندام نیافتند؟ این بی‌توجهی و به کارگیری نادرست از نخبگان علمی که آسیب‌های جبران‌ناپذریری مانند هدررفت استعدادها و مهاجرت را در پی دارد، از سوی چه کسانی است؟.
آیا نخبگان این شهرستان باید شاهد باشند ذی‌نفوذانی با روی کارآمدن هر دولت چانه‌زنی و پای افراد زیرمجموعه خود را به دستگاه‌ها باز می‌کنند اما خود با ذهنی پر از ایده و طرح برای برون‌یافت کشور از مشکلات راه به جایی ندارند؟.
                              
مسئولان و نمایندگان علاوه بر جواب باید به دنبال ایجاد فرصت برای این نخبگان باشند زیرا شهرستان بابل دارای فرصت بی‌نظیر نخبگان و صاحب‌نظران است که از نظر فکری، آرمانی و انگیزشی صاحب فکر و سبک در کشور هستند، بابل دارای ظرفیت‌های عمیق و وسیع انسانی است اما چشم‌انتظار گوشه چشم مسئولان تا قدر این فرصت را بدانند، نه اینکه سهم نخبگان و استعدادهای برترش تنها عکسی در گوشه رستورانی و یا مراسم‌های تجلیل و تشکر باشد!
                              
سعادتی و کریمی‌فیروزجایی حال فرصتی چهارساله دارند که بستری برای نخبگان شهرستان فراهم کنند تا در برنامه‌ریزی مسائل کشور سهیم شوند زیرا نقش و تاثیرگذاری نخبگان جوان در برنامه‌ریزی صحیح برای آینده و پیشرفت ایران و جلوبردن مرزهای دانش غیرقابل‌انکار است.
                 
این دو نماینده، مجمع نمایندگان استان و به ویژه کریمی‌فیروزجایی به دلیل قدرت اقناعی که به واسطه کسب موافقت ۱۲۷ نماینده به دست آورده، باید تعامل جدی‌تر، متقابل و دوجانبه نظام و نخبگان را میسر کنند.
                       
این مسئولان از خود شروع کنند! به طور حتم مدیران اجرایی و نمایندگان به دلیل حجم بالای کار، فرصت لازم برای تفکر را ندارند بنابراین در ارائه پیشنهادات و طرح‌های خود بهتر است از ظرفیت نخبگان تیزبین و با فراغ‌بال بابل به صورت مطلوب استفاده کنند.
                   
در امور مختلف باید از نخبگان جوان که توانمندی‌های زیادی در حل مسائل کشور دارند در کنار افراد باتجربه استفاده کرد، تشکیل هیئت‌های اندیشه‌ورز متشکل از نخبگان و یا شهرک‌های تحقیقاتی برای آنان، می‌تواند گام نخست و پله‌ای برای وارد کردن نخبگان به سیستم تصمیم‌گیری کشور شود زیرا بدنه اجرایی دولت از سطوح میانی تا سطوح بالایی باید عرصه حضور نخبگان باشد.
                      
باید این اشکال جدی، این بساطِ  بی‌توجهی، رانت و سیاسی‌بازی در انتخاب مدیران برچیده شود تا نخبگان مازندران به ویژه بابلی در هوایی سرشار از حمایت و عدالت برای رشد و مدیریت کشور نفس بکشند، شاید جوانان نخبه در ابتدا، تجربه سطوح اول مدیریتی را نداشته باشند اما سطوح میانی دولت  به نخبه نیاز دارد.
                             
مدیرانی که حتی توان بلند شدن از میزهای مدیریتی خود را ندارند باید از فکر شکوفا و توانای جوانان مشورت بگیرند، جوانان نخبه‌ای که از جمله اجزای نرم‌افزاری نظام هستند که نباید از نقش‌آفرینی عقب بیفتند، باید فرصت تحرک برای نخبگان فراهم شود.
                        
نمایندگان شهرستان بابل به خاظر داشته باشند مدیریت جهادی تنها از طریق حضور نخبگان و استعدادهای برتر تحقق خواهد یافت زیرا این کار از عهده کسانی بر‌می‌آید که برای تبدیل شرایط نامطلوب به مطلوب و بهبود اوضاع کشور هوشمندی، خلاقیت، توانمندی، نوآوری و انگیزه بالایی دارند بنابراین کمر همت برای افزایش سهم نخبگان شهرشان در امور مدیریتی ببندند.
             
سمانه صالح‌طبری
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما