تاریخ انتشارجمعه ۸ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۵:۵۰
کد مطلب : ۴۱۷۰۰۰
قطب‌الدین صادقی مشغول اجرای نمایش «آنتیگونه» در تماشاخانه خودش «شانو» بود که به دلیل شیوع ویروس کرونا، از اجرای این نمایش بازماند اما نه مایوس شد و نه بیکار نشست بلکه در روزهای خانه‌نشینی دو نمایشنامه تازه نوشت.
۰
plusresetminus

به گزارش بلاغ، این هنرمند در گفت‌وگو ، هم از نگارش نمایشنامه‌های تازه‌اش سخن گفت و هم تاکید کرد که خلاقیت هنری، تعطیلی‌بردار نیست.
صادقی در آغاز این نکته را یادآوری کرد که در طول تاریخ همواره بحران‌ها و تلاطمات، بستری برای خلق اثر هنری ایجاد کرده‌اند.
این کارگردان تئاتر تاکید کرد: فکر نکنید ابر و باد و مه خورشید و فلک به یاری‌تان می‌آیند تا شما قدمی بردارید. هرگز چنین نیست بلکه اگر توانا باشید، لا به لای همین حوادث و همین لحظه‌های پر تلاطم است که می‌توانید کاری به انجام برسانید. در غیر این صورت هرگز شرایط آرمانی برای انجام کار فراهم نخواهد شد.
او ادامه داد: خلاقیت تعطیلی‌بردار نیست و انگیزه‌های قوی می‌خواهد. بدون درد و رنج و با رفاه و آسایش، اثر خلاقه‌ای پدید نمی‌آید.
این استاد دانشگاه سپس به جمله‌ای از کامو اشاره کرد و افزود: آدمی نمی‌تواند کارهای بزرگ بکند بلکه باید احساسات بزرگ هم داشته باشد و حال وقت احساسات بزرگ است. در این مقطع ، تجمیع اندیشه، تاریخ، احساس و هم‌بستگی بشری است که باید منعکس شود.
صادقی با تاکید بر اینکه در شرایط سخت نباید نومید شویم، اضافه کرد: شاید این روزها پیروزی‌های ما کوچک باشد ولی نباید دست از مبارزه برداریم بلکه باید به نجات بشری بیندیشیم، نجات هر یک از ما با نجات جمع گره خورده است و از این منظر، هر یک از ما در مقابل خود و دیگران مسئولیتی بزرگ داریم.
این نمایشنامه‌نویس که در کارنامه هنری‌اش، اجرای نمایش‌هایی همچون «سحوری»، «قابیل» و «مویه جم» را دارد، درباره مزایای شرایط دشوار در زیست آدمی گفت: آنچه انسان در میان بلاها و فجایع می‌آموزد، نکات مثبت و ستودنی‌اش بارها بیش از نکات منفی و تحقیرآمیز آن است.
او با تاکید بر اینکه میل به زیستن، تداوم و زندگی باید همواره در ما وجود داشته باشد، خاطرنشان کرد: کار خلاقه، نوشتن و هر خلق هنری دیگری، آفرینشگری است و اتفاقا اثری که از لا به لای طوفان حوادث و لحظه‌های متلاطم خلق می‌شود، پر خون‌تر از اثری است که در شرایط عادی شکل می‌گیرد.
صادقی افزود: خلاقیت در ذات خود نوعی خوش‌بینی نسبت به آینده است به این معنا که شما می‌توانید بر مشکلات چیره شوید.
کارگردان نمایش‌های «زنان صبرا، مردان شتیلا» و «هفت قبیله گمشده» متذکر شد: در طول تاریخ همواره با این بحران‌ها رو به رو بوده‌ایم و هر بار برای هر یک از آنها راه حلی یافته‌ایم و در این وضعیت نیز باید راهی بیابیم. فعلا بزرگ‌ترین راه حال حفظ بهداشت است تا به سلامت خود و اطرافیان‌مان کمک کنیم.
این پژوهشگر تئاتر در ادامه توضیحاتی درباره نمایشنامه‌های جدیدش ارایه کرد و گفت: به تازگی نگارش نمایشنامه «ژاندارک» را به پایان رسانده‌ام. این نمایشنامه درباره شخصیت ژاندارک، دختر روستایی ۱۳ ساله و بی‌سواد فرانسوی است که در پی یک احساس مسئولیت ناگهانی، تصور می‌کند نداهایی غیبی از او می‌خواهند کشورش را نجات دهد و او به پیروی از این نداهای درونی، مقابل انگلیسی‌ها می‌ایستد و بتدریج بسیاری همراه او می‌شوند و طی چند جنگ، سرانجام فرانسه، انگلیسی‌ها را بیرون می‌کند. هرچند ژاندارک خود، سوزانده می‌شود.
«هست و نیست» نام نمایشنامه دیگری است که صادقی این روزها در کار نوشتن آن است. این نمایشنامه درباره زوجی است که در خانه‌ای زندگی می‌کنند و ناگهان دشمنی مرموز خانه آنان را تسخیر می‌کند؛ دشمنی که صادقی احتمال می‌دهد می‌تواند ویروس کرونا هم باشد.
 
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما