تاریخ انتشارشنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۸ - ۱۲:۱۰
کد مطلب : ۴۰۸۴۷۷
آشوبگر بی‌رحمی که ناجوانمردانه جلوی یک زن باردار دردمند را گرفته و موجب قتل جنین او می‌شود، قطعاً شایسته ترحم نیست و نباید از این مهم غافل شد که رحم و رأفت، چنین حیوانی را جَری‌تر نکند.
۰
plusresetminus
به گزارش بلاغ افرادی که در خیابان‌های شیراز به زن باردار رحم نکردند و با راه‌بندان، از رفتن وی به بیمارستان ممانعت کرده و موجب قتل جنین وی شدند، هرگز یک معترض عادی نبودند، بلکه حیواناتی بودند در پوشش انسان که به بهانه گرانی بنزین، فرصت اوباش گری و اَلواتی پیدا کرده بودند.
آن‌ها که پروژه «سوریه سازی ایران» را تمام‌قد دنبال می‌کنند، پس از سیاسیون بی‌بصیرت و کم‌سواد، بهترین ابزارشان برای ایجاد اغتشاش در کشورها در طول تاریخ، همین اراذل بی‌مایه‌ای هستند که همواره آلت دست اربابان زر و زور بوده و توطئه‌های کثیف آنان را به سرانجام می‌رسانند.
 
 
 
آن اراذل بی شرف و  غیرتی که جلوی اتومبیلی را گرفته و اجازه نمی‌دهد مادر دردمندی خود را به بیمارستان برساند، قطعا عِرق وطن ندارد و دوستدار مردم نیست بلکه در دشمنی، دشمن‌ترین دشمنان است که اگر فرصت یابد از هیچ قتل و غارتی دریغ نخواهد کرد.
امروز که دستگاه امنیتی و انتظامی، این اراذل‌واوباش شناسنامه‌دار را دستگیر کرده و به دستگاه مقتدر قضا سپرده است، حداقل انتظار مردم این است که با محاکمه دقیق و بدون اغماض، چنان درسی به این متجاوزان بدهند که عبرتی برای نوچه‌های آن‌ها در آینده شود.
 
این اغتشاشگران بی‌ریشه باید بدانند که اینجا سوریه و عراق نیست که هر «اوباشِ آلتِ دستِ اربابِ زر و زوری»، هر کاری که دلش خواست انجام دهد بلکه اینجا سرزمین ایران، «کُنام پلنگان و شیران» است و جوانان باغیرت این مرزوبوم همان‌گونه که در 8 سال دفاع مقدس نشان دادند، هرگز اجازه نخواهند داد هر بی‌سر و پایی به ملت و مردم آن تعرض کند.
 
*آقای مدیر! تو هم مسئولی
البته حساب آشوبگران خط گرفته از لندن، آلبانی و سعودی قرون‌وسطایی از معترضان و مردم عادی جداست؛ جوانانی که شاید به دلیل احساسات ایام جوانی یا مشکلات ناشی از بیکاری و فقر معیشتی به‌اصطلاح دچار هیجان شده و با این آشوبگران همراه شدند. دستگاه قضا حتماً باید با رأفت اسلامی با ایشان برخورد کند.
باید قبول کرد که این جوانان معترض نیز گناهی ندارند. گناه بر گردن آن مسئول و مدیری است که برای تصاحب پست و سمت، سر و دست می‌شکند و پس از رسیدن به کعبه آمال خود، به دنبال منافع شخصی و رانت و اختلاس است. هرگاه نیز چنین آشوب‌هایی به وجود می‌آید سریعاً جریان مسیر باد را تشخیص داده و قیافه اپوزسیون به خود می‌گیرد و برای توجیه کم‌کاری‌های خود، تمام ارکان نظام را مقصر جلوه می‌دهد!
*دلسوز یا چپاول گر؟
امید است که مردم هوشمند، بافرهنگ و متمدن ما با نگاهی عالمانه و از روی بصیرت به اتفاقات سال‌های اخیر منطقه خاورمیانه نگاه کنند. اتفاقاتی که هرکدام برای یک کشور درس عبرت است؛ از اشغال افغانستان تا حمله به عراق و ایجاد اغتشاش در سوریه و تعویض مهره‌های سوخته‌ای چون صدام و قذافی و ... که ازنظر آمریکا و دوستانش، دیگر به کار نمی‌آمدند.
امروز که واشنگتن و لندن و پاریس تمام‌قد از آشوب و قتل و تجاوز و جنایت در ایران حمایت می‌کنند، تنها یک ذهن بیدار که حافظه خود را از دست نداده می‌تواند پشت پرده این جریانات را کشف کند که درنهایت چیزی جز «غارت منابع مادی و معنوی کشورها» از سوی نظام قلچماق سرمایه‌داری نیست؛ حال این غارت با ماسک‌های زیبا و دروغینِ «دفاع از حقوق بشر»، «حمایت از ملت ایران»، «نگرانی از وضعیت اقتصادی مردم» و... هر از چند گاهی خود را به شکلی نشان می‌دهد.





بلاغ: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما