بخوانیمش به اشک، به شوق، به امیدواری

در آخرین شب قدر خدا را این گونه صدا بزنید

تاریخ انتشاريکشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۵
کد مطلب : ۲۹۸۹۲۷
شب قدری برای تا صبح خواندنش، به اشک، به شوق، به امیدواری: یَا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ، ای برتر از همه چیز. خدای خویش را خواندن، به خویش خواندن، از خودخواهی‌ها و غفلت‌ها و دردها، از ناکامی‌ها و نداشتن‌ها و شکستن‌ها، به او، به ذات کبریایی او پناه بردن. یَا عَاصِمُ یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ یَا رَاحِمُ ای پایدار،ای پاینده، ای مهرورز. چه کسی از او به این بشر ناتوان و دور افتاده نزدیک‌تر.
۰
plusresetminus
به گزارش بلاغ، چیزی به پایان ماه مبارک رمضان نمانده. بیست و دومین روز از ماه ضیافت و رحمت الهی، شب قدر، شبی به روایت قرآن ارزنده تر از هزار شب: لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر. شب نزول کتاب و آمرزش گناهان و نگاشتن تقدیر یک ساله. بهانه‌ای برای دوباره خواندنش: أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَكْشِفُ السُّوءَ ۱ که شنوا‌ترین و بیناترین و تواناترین بر ماست. که  مهربان‌ترین و نزدیک‌ترین و بخشنده‌ترین بر ماست.
 
شب قدر 
 
شبی برای توبه کار بودن، از خود به خدای خود بازگشتن. شبی برای او را خواندن، که آغاز و انجام است. که منشا و هستی است. شبی برای توسل جستن، به قرآنش، به پاکان و برگزیدگانش، به لطف و مغفرت و  برترین صفاتش: یا خَیْرَالْغافِرینَ یا خَیْرَ الْفاتِحینَ ای بهترین آمرزگاران، ای برترین گشایشگران. یَا غَافِرَ الْخَطَایَا یَا کَاشِفَ الْبَلایَا. ای بخشاینده‌ٔ خطاها، ای برطرف کننده‌ٔ بلایا. شبی برای پناه بردن به ذات مقدسش: یَا مَنْ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ إِلَهُ کُلِّ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَیْ‏ءٍ. شبی برای خواستن، شنیده شدن، اجابت شدن: یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الامْتِنَانِ، ای صاحب بخشش و عطا! شبی برای یاری جستن از پرودگاری که فقیر و غنی، کودک و کهنسال، گنه کار و پرهیزکار، همه را پناه، همه را پذیراست: ای آنکه آفریننده همه اوست، یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ، ای آنکه عطایش همگانی است.
 
شب قدر 
 
شب قدری برای تا صبح خواندنش، به اشک، به شوق، به امیدواری: یَا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ، ای برتر از همه چیز. خدای خویش را خواندن، به خویش خواندن، از خودخواهی‌ها و غفلت‌ها و دردها، از ناکامی‌ها و نداشتن‌ها و شکستن‌ها، به او، به ذات کبریایی او پناه بردن. یَا عَاصِمُ یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ یَا رَاحِمُ ای پایدار،ای پاینده، ای مهرورز. چه کسی از  او به این بشر ناتوان و دور افتاده نزدیک‌تر.
 
شب قدر 
 
شب قدر است، دست‌ها به سوی آسمانش بلند می‌شود، اشک‌ها به روی گونه‌ها جاری است. نا ممکن را، شفا را، پناه را، چاره و گریز را از او بخواهید که صاحب همه چیز، قادر بر همه چیز و مهربان‌ترین است. یَا أَقْرَبَ مِنْ کُلِّ قَرِیبٍ یَا أَحَبَّ مِنْ کُلِّ حَبِیبٍ، ای نزدیک‌تر از هر نزدیک، ای مهربان‌تر از هر مهربان. بخوانیمش، به هر نام و نشان که می‌شناسیم. طلب کنیم، بخشش و آمرزش و رحمتش را، برای خود، برای دیگران. قرآن که بر سر می‌گذاریم، ذکر که می‌خوانیم، جوشن کبیرش را که زمزمه می‌کنیم، اولیا و مقربینش را که بواسطه‌ٔ زیارت نامه‌ها صدا می‌زنیم، تقدیری نیکو طلب کنیم. عاقبتی خیر بخواهیم، انجامی شایسته در شب قدر، در شب مقدر شدن. برای خود، برای خانواده، برای دوستان و نزدیکان و حتی آنها که نمی‌شناسیم. رفتگان را یاد کنیم، زنده‌ها را در یابیم، به عهدی که در این شب با پروردگارمان می‌بندیم پایبند بمانیم و بخوانیمش، که هستی همه اوست که ماه میهمانی اوست که شب قدر هم نعمت و رحمتی از جانب اوست. باشد که این شب بیداری به طلوع روشنی و رحمت از جانب ذات مقدسش بینجامد. آمین، یا رب العالمین.
 
پی‌نوشت:
 
۱. نمل، آیه ۶۲

ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما