پایگاه خبری بلاغ مازندران 25 فروردين 1398 ساعت 10:47 http://www.bloghnews.com/news/384724/آیا-فضا-انسان-پیر-می-کند-ناسا-کمک-برادران-دوقلو-دنبال-جواب -------------------------------------------------- عنوان : آیا فضا انسان را پیر می‌کند؟ ناسا به کمک برادران دوقلو به دنبال جواب است -------------------------------------------------- متن : به گزارش بلاغ،ناسا ایده جالبی را اجرا کرده است. این سازمان دو برادر دوقلو را تحت نظر گرفته است؛ یکی از این دو برادر برای حدود یک سال در فضا مشغول انجام ماموریتی خاص بوده و برادر دیگر تمام این زمان را بر روی زمین سپری کرده است. نتیجه این تحقیق نشان داده است که اکثر تغییراتی که در فضا بر سر بدن انسان رخ می دهند دائمی نیستند. اسکات کلی که از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ را در ایستگاه فضایی بین المللی مشغول به کار بوده است، تغییرات فیزیکی و ژنتیکی فراوانی را تجربه کرده است؛ تغییراتی که برادر و فضانورد همراهش یعنی مارک کلی که زودتر از اسکات به زمین بازگشت، هیچ کدام را تجربه نکرده است. اما وقتی اسکات کلی به زمین بازگشت، بدن او به مرور به حالت طبیعی خودش برگشت. البته هنوز برخی از این تاثیرات در بدن اسکات دیده می شود و همین برای دانشمندان چالش هایی را به وجود آورده است؛ دانشمندانی که به فکر سفرهای فضایی طولانی تر مثل سفر به مریخ هستند. استیو پلاتس، معاون دانش پژوهان برنامه تحقیقات انسانی ناسا در کنفرانسی که روز پنج شنبه در رابطه با نتیجه این تحقیقات توسط خود ناسا برگزار شد در این مورد گفت پس از بررسی تغییراتی که در اسکات ایجاد شده است، مشخص شد که اکثر این تغییرات بعد از این که او به زمین برگشت در مدت خیلی کوتاهی به حالت طبیعی خود بازگشته اند.” نتیجه کامل این تحقیقات روز پنج شنبه در مجله ساینس منتشر گردید.ناسا متوجه شد که تلومرهای اسکات به خاطر ماندن در فضا دراز تر شده اند. تلومرها که در واقع پایانه های فیزیکی کروموزم های خطی در بدن انسان هستند، متناسب با افزایش سن کوتاه تر می شوند. این یافته، دانشمندان برنامه تحقیقات انسانی ناسا را شگفت زده کرد، چون از تلومرها به عنوان ابزاری برای سنجش عمر انسان استفاده می کنند. اهالی علم در حال حاضر از تطویل تلومرها به عنوان راهی برای معکوس کردن روند پیر شدن و همین طور درمان سرطان کمک می گیرند. آن ها هنوز نمی دانند تلومرهای برادران کلی که مدتی را در فضا به سر برده اند، به چه علتی طولانی تر شده اند و مشتاق یافتن پاسخی برای این معما هستند.یکی دیگر از یافته های شگفت انگیز این تحقیق این بود که پس از بازگشت کلی از فضا به زمین، تلومرهای او کوچک تر گردیدند و حتی کوتاه تر از زمان پیش از سفر به فضا شدند. تلومرهای کوچک تر نشانه ای از پیری و بیماری هستند. سوزان بیلی، یکی از نویسندگان نتایج این تحقیق، می گوید که این اولین بار است که در طی یک تحقیق، طول تلومرهای فضانوردها سنجیده می شود. تغییرات فیزیکی و روانی هم در میان بوده اند. یک سال در فضا بودن سبب شده است که شریان کاروتید و شبکیه اسکات کلی تا حدی ضخیم تر شود و در نتیجه بینایی او ضعیف تر گردیده است. چنین آثاری در سفرهای فضایی طبیعی قلمداد می شوند. اسکات می گوید که هر بار از خواب بیدار می شود، پاهایش مثل هندوانه باد می کنند.” بعلاوه تغییراتی هم در رفتار میکروب های روده و حالات ژنتیکی به ثبت رسیده است. پس از ماندن در زمین، اکثر این تحولات به مرور به شکل طبیعی خود برگشته اند، ولی هنوز برخی صدمات به DNA همچنان باقی مانده اند. توانایی های شناختی اسکات هم پس از یک سال ماندن در فضا کمی کاهش یافته است، تغییری که حتی شش ماه پس از رسیدن او به زمین همچنان باقی مانده است. کلی یک بار در فضا واکسن آنفولانزا زده است و بدنش دقیقا همان واکنشی را نشان داد که در روی زمین از خودش باید نشان بدهد. این موضوع ثابت کرد که سیستم ایمنی بدن در فضا هیچ تغییر عملکردی ندارد.دانشمندان معتقدند که این تحقیق می تواند نقاط کور علمی در زمینه تاثیر سفرهای فضایی بر روی بدن انسان را روشن نماید. ضمنا این مشاهدات به ما در درک واکنش های بدن به دیگر عوامل همچون بیماری ها یاری می رساند. جیم فوگتری، محقق ارشد برنامه تحقیقات انسانی ناسا در این مورد می گوید تحقیقات صورت گرفته روی این دو برادر دوقلو به طور واضح و موشکافانه ما را با انعطاف پذیری و استحکام بدن افرادی که با محیط سفرهای فضایی سازگار شده اند، آشنا می کند.”