پایگاه خبری بلاغ مازندران 21 تير 1398 ساعت 0:16 http://www.bloghnews.com/report/395793/حادثه-مسجد-گوهرشاد-سند-تاریخى-غیرتمندى-مردم-مسلمان-ایران -------------------------------------------------- به بهانه ۲۱ تیرماه؛ سالروز قیام خونین مسجد گوهرشاد و روز ملى عفاف و حجاب‌ عنوان : حادثه مسجد گوهرشاد؛سند تاریخى غیرتمندى مردم مسلمان ایران‌ -------------------------------------------------- یاد حماسه خونین مسجد گوهرشاد این نهضت اسلامى و برخاسته از باورهاى ارزشى مردم، براى همیشه درتاریخ مبارزات اسلامى ملت غیرتمند و عزت طلب ما باقى ماند و ماهیت اصلى و ضد دینى تمدن غربى نشان داد. متن : به گزارش بلاغ،دولت هاى استعمارگر غرب كه در دوره سلطنت پادشاهان قاجار براى اجراى سیاست هاى استعمارى خود دین و مذهب و نهادهاى دینى همچون حوزه و روحانیت را مانعى جدى یافته بودند، سعى نمودند تا با به قدرت رساندن شخصى وابسته و خودكامه همچون رضاخان این مانع مهم را از سر راه خود برداشته و با اعمال تغییرات اساسى مدنظر خود این هدف را محقق نمایند.ازاین رو رضاخان كه با این حمایت ها به قدرت رسید و با تجربه تاریخى كه از جایگاه و قدرت دین و روحانیت در جامعه ایران داشت، ابتدا سعى نمود كه با اجراى سیاست هاى مزورانه و تظاهر به دین دارى، حمایت علما و روحانیون را جلب نماید. اما پس از استحكام پایه هاى قدرت و سلطنت خود، با الگوپذیرى از دولت هاى غربى و نیز كشورهاى غرب گرایى همچون تركیه كه سیاست هاى استعمارى و ضد دینى این كشورها را در سطح وسیع اجرا نموده بودند و نیز با این تلقى كه دین همچون خرافات مانع هرگونه پیشرفت كشور است، به مبارزه جدى با هرگونه مظاهر و سنت ها و آموزه هاى دینى پرداخت. رضاخان؛ مأمور اجراى سیاست هاى استعمارى و دین ستیزانه غرب از اولى ترین این آموزه ها كه از دوران هاى گذشته با فرهنگ و سبك زندگى اجتماعى و فردى مردم و بانوان ایران آمیخته شده و به رفتارى ارزشى و دین دارانه تبدیل شده بود، حجاب و پوشش اسلامى بانوان مسلمان ایران بود راهبردى كه همفر، جاسوس انگلیسى در كشورهاى اسلامى، در كتاب خاطرات خود به لزوم اجراى آن اذعان دارد و معتقد است كه یكى از نقاط قوت و نیرومندى اسلام و از علل پیشرفت مسلمانان، حجاب زنان است كه موجب جلوگیرى از فساد و روابط نامشروع مى گردد و باید براى نیل به اهداف استعمارگرانه، نابودى آن را در سرلوحه ى اقدامات وزارت مستعمرات انگلیس قرارداد. او هم چنین دراین باره مى گوید: در مسأله ى بى حجابى زنان، باید كوشش فوق العاده به عمل آوریم تا زنان مسلمان به بى حجابى و رها كردن چادر مشتاق شوند... پس ازآن كه حجاب زن با تبلیغات وسیعى از میان رفت، وظیفه ى مأموران ما آن است كه جوانان را به عشق بازى و روابط جنسى نامشروع با زنان تشویق كنند و بدین وسیله فساد را در جوامع اسلامى گسترش دهند. (خاطرات همفر، جاسوس انگلیسى در ممالك اسلامى،ص ۸۴) رضاخان با این طرز تفكر كه مى پنداشت هرگونه تغییرى براى اصلاح جامعه و پیشرفت آن باید ابتدا از تغییر پوشش و ظاهر آغاز شود، به مبارزه علنى با این نوع پوشش و تغییر لباس زنان و مردان ایرانى و كشف حجاب اقدام نمود. در حقیقت رضاخان مأمور بود تا این راهبرد استعمارى غرب در مبارزه با دین و مظاهر دینى را عملى نماید.او ابتدا براى این كه جامعه را براى این تغییرات بنیادین آماده سازد، اقداماتى علنى براى كشف حجاب انجام داد؛ چنان كه در بهمن ۱۳۱۳، در افتتاح دانشگاه تهران، به دختران دستور دادند كه بدون حجاب به تحصیل مشغول شوند و یا در پایان جشن شیراز، عده اى از دختران بر روى صحنه نمایان شدند و ناگهان نقاب از چهره برگرفتند و به رقص و آوازه خوانى مشغول شدند. با اقداماتى از این قبیل حكومت رضاخان به طور علنى برنامه كشف حجاب خود را به اجرا گذاشت. پس ازاین اقدامات اجتماعى علنى، قانون كشف حجاب به همراه قوانین دیگرى همچون قانون لباس متحدالشكل در مجلس شوراى ملى تصویب و براى اجرا ابلاغ شد. حادثه مسجد گوهرشاد؛ سند تاریخى غیرتمندى مردم مسلمان ایران پس ازآن كه زمزمه شوم نقشه ننگین رضاخانى جهت به تاراج دادن ارزش هاى دینى در قالب كشف حجاب به مردم رسید اعتراضات سراسرى، كشور را فراگرفت. در این میان یكى از علماى مشهد در شوراى مجتهدان شهر، به عنوان نماینده معرفى شد تا با رضاخان مذاكره كند ولى به محض رسیدن به تهران، به دستور رضاخان بازداشت و در رى ممنوع الملاقات گردید. مردم كه در مسجد گوهرشاد مشهد به این امر اعتراض داشتند، با سخنرانى وعاظ، شورى چند برابر یافته و خواهان مراجعت آن عالم شدند. در ادامه اعتراضات، در روز شنبه ۲۱ تیرماه ۱۳۱۴، در مسجد گوهرشاد، شعارهاى ضد سلطنت و ضد حجاب زدایى داده شد و مسجد، یكپارچه سرود مقاومت سر مى داد. قواى دولتى كه مقاومت مردم را دیدند به دستور رضاخان به اجتماع آنان یورش برده و در كشتارى خونین و وحشیانه بین ۲ تا ۵ هزار نفر را كشتند. كامیون هاى بسیارى، اجساد مبارزان را كه جز سلاح ایمان و شهادت، سلاح دیگرى نداشتند جابه جا كردند. به گفته شاهدان عینى، مأموران دولتى، شهدا و زخمى ها را به وسیله ۵۶ كامیون منتقل كرده و در خندق هایى كه در اطراف مشهد پیش بینى شده بود دفن نمودند. این فاجعه هولناك كشتار وحشیانه رضاخان در آستان مقدس رضوى، اگرچه در آن زمان پایان یافت ولى یاد حماسه خونین این نهضت اسلامى و برخاسته از باورهاى ارزشى مردم، براى همیشه درتاریخ مبارزات اسلامى ملت غیرتمند و عزت طلب ما باقى ماند و نشان داد ماهیت اصلى تمدن غربى و ضد دینى كه رضاخان قصد داشت آن را در جامعه ایران پیاده نماید و نیز نسخه تجویزى روشنفكران براى مدرن شدن جامعه ایران، نه تنها به مقدس ترین اعتقادات آن ها، بلكه به جان آن ها نیز رحم نمى كند. انتهای پیام/